Al heel jong wist ik dat ik paranormale gaven had. Zag ik brand, dan was er brand. Zag ik iemand dood, dan ging die persoon ook dood. Zo begint het bijna bij iedereen. In de meeste gevallen gaat een echte doorbraak van paranormale gaven gepaard met een identiteitscrisis. Je maakt dan een woestijnperiode door waarin je verschrikkelijk eenzaam bent. Veel mensen hebben juist op die keerpunten in hun leven contact met dingen die buiten onze dagelijkse ervaringswereld liggen en durven er vaak niet over te praten, bang om voor overspannen, gek of noem maar op, te worden uitgemaakt. Toch zijn deze contacten in feite heel normaal, alleen weten wij ze vaak niet als zodanig te herkennen, laat staan ze te interpreteren en er mee omte gaan. Gelukkig begint de waas van geheimzinnigheid die rond het paranormale en alles wat daarmee te maken heeft, hangt, langzamerhand te verdwijnen. Er verschijnen steeds meer boeken over het buitenzintuiglijke en steeds meer mensen durven hun ervaringen te vertellen. Radioprogramma’s en artikelen in tijdschriften hebben hiertoe zeker bijgedragen. Iedereen is meer of minder paranormaal, of je nu rijk of arm, jong of oud bent. Paranormaal is in feite dus heel normaal. Ik ontvang dan ook steeds meer brieven met vragen over en ervaringen met het paranormale, dus eigenlijk het normale leven. In het eerste deel zijn deze ervaringen in het dagelijks leven opgenomen. De brieven zijn een selectie uit de honderden die ik in de loop der jaren ontvangen en beantwoord heb. In het tweede deel zullen brieven opgenomen worden met vragen over en ervaringen met dromen en uittredingen. Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een inleiding. De bij de hoofdstukken opgenomen gedichten zijn mij deels bij het samenstellen van dit boek, deels vroeger al, doorgegeven. Tot slot hebben wij nog enkele treffende reacties op mijn antwoorden opgenomen. Ik hoop dat dit boek ertoe zal bijdragen dat steeds meer mensen hun ervaringen met het paranormale leren herkennen en gebruiken in hun verdere leven.
André Groote
Stilte
veel te veel geluiden
veel te veel lawaai
laat het toch eens stil zijn
alsjeblieft heel even maar
om mezelf te horen denken
om m’n hart te voelen slaan
ja de stilte kent het antwoord
al heeft de stilte zelfs geen naam
ik wil mezelf graag horen zuchten
of is ’t toch de wind die antwoordt
door ’t open raam
nee ’t is nooit stil
alleen als ik ’t wil
sluit ik mijn gehoor
al dreunt de hele wereld door
want het leven sluimert in mezelf
ik ben m’n vragen en m’n antwoord
al slaap ik honderdduizend jaar
eens word ik wakker
misschien heel even maar
om mezelf te horen denken
om mijn hart te voelen slaan
ja de stilte kent het antwoord
al heeft de stilte zelf geen naam
van de langspeelplaat “Door de wind verteld” van André Groote op het corduroy-label